
ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မျောက်တစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုမျောက်သည် အလွန်ဉာဏ်ပညာ ထက်မြက်ပြီး၊ အလွန်အကျိုးကို သိတတ်သည်။ သူသည် သစ်ပင်များပေါ်၌ ခုန်ပေါက်ကာ အသီးများ စားသောက်လျက် နေထိုင်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ မျောက်သည် အလွန်ကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ထိုသစ်ပင်သည် အလွန်အသီးများသည်။ မျောက်သည် ထိုသစ်ပင်၏ အသီးကို စားလိုသည်။ သူသည် သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်ကာ အသီးများကို စားသောက်လေသည်။
ထိုအချိန်၌ ကုန်သည်ကြီးတစ်ဦးသည် ထိုသစ်ပင်အောက်သို့ ရောက်လာလေသည်။ သူသည် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ခရီးထွက်လာသည်။ သူသည် သစ်ပင်အောက်၌ အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်သည်။
“အမောင် မျောက်၊ အသင်သည် အလွန်အသီးများသော သစ်ပင်ပေါ်၌ နေထိုင်နေသည်။ အကျွန်ုပ်သည် အလွန်ပင်ပန်းနေသည်။ အကျွန်ုပ်အား အသီးအချို့ ပေးပါ” ဟု ကုန်သည်ကြီးက တောင်းပန်လေသည်။
မျောက်သည် ကုန်သည်ကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကရုဏာစိတ် ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကုန်သည်ကြီးအား အသီးအချို့ ပေးလေသည်။
“အမောင် ကုန်သည်၊ ဤအသီးတို့ကို ယူ၍ စားလော့။ အသင်သည် အလွန်ပင်ပန်းနေပုံရသည်” ဟု မျောက်က ပြောလေသည်။
ကုန်သည်ကြီးသည် မျောက်ပေးသော အသီးတို့ကို စားသောက်ပြီးနောက် အားအင် ပြန်လည် ရရှိလေသည်။ သူသည် မျောက်အား ကျေးဇူးတင်လေသည်။
“အမောင် မျောက်၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကူညီခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား မည်သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရပါမည်နည်း” ဟု ကုန်သည်ကြီးက မေးလေသည်။
မျောက်သည် ကုန်သည်ကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလေသည်။ “အမောင် ကုန်သည်၊ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား အဘယ်အရာကိုမျှ မတောင်းပါ။ သို့သော် အသင်သည် အကျွန်ုပ်အား ကူညီလိုပါက၊ ကျွန်ုပ်အား သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့၏ အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ပေးပါ” ဟု မျောက်က ပြောလေသည်။
ကုန်သည်ကြီးသည် မျောက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ နားလည်သဘောပေါက်လေသည်။ သူသည် မျောက်အား သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့၏ အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ရန် ကတိပြုလေသည်။
“အမောင် မျောက်၊ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကတိပြုပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့အား ဤသစ်ပင်ကို မခုတ်ရန် ပြောကြားမည်” ဟု ကုန်သည်ကြီးက ပြောလေသည်။
ကုန်သည်ကြီးသည် မျောက်ထံမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သစ်ပင်ခုတ်သမားအုပ်တစ်စုကို တွေ့လေသည်။ သူသည် ထိုသူတို့အား ဤသစ်ပင်ကို မခုတ်ရန် တားမြစ်လေသည်။
“အချင်းတို့၊ ဤသစ်ပင်ကို မခုတ်ကြနှင့်။ ဤသစ်ပင်သည် အလွန်အသီးများပြီး၊ မျောက်တစ်ကောင် နေထိုင်နေသည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်အား ကူညီခဲ့သည်။ အသင်တို့ ဤသစ်ပင်ကို ခုတ်ပါက၊ ကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့အား အပြစ်ပေးမည်” ဟု ကုန်သည်ကြီးက ပြောလေသည်။
သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့သည် ကုန်သည်ကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်ကြသည်။ သူတို့သည် ကုန်သည်ကြီးအား မယုံကြည်။
“အချင်းတို့၊ အသင်တို့သည် မဟုတ်မမှန် ပြောနေကြသည်။ ဤသစ်ပင်သည် အလွန်ကြီးမားပြီး၊ အဖိုးတန်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤသစ်ပင်ကို ခုတ်ရမည်” ဟု သစ်ပင်ခုတ်သမားတစ်ဦးက ပြောလေသည်။
ကုန်သည်ကြီးသည် သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့အား မယုံကြည်သဖြင့် သူသည် မျောက်ထံသို့ ပြန်လာလေသည်။ သူသည် မျောက်အား အဖြစ်အပျက်ကို ပြောပြလေသည်။
“အမောင် မျောက်၊ ကျွန်ုပ်သည် သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့အား တားမြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ကျွန်ုပ်အား မယုံကြည်” ဟု ကုန်သည်ကြီးက ပြောလေသည်။
မျောက်သည် ကုန်သည်ကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ နားလည်သဘောပေါက်လေသည်။ သူသည် သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့အား မိမိကိုယ်တိုင် သွားရောက် တွေ့ဆုံရန် ဆုံးဖြတ်လေသည်။
မျောက်သည် သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့ထံသို့ သွားရောက်ကာ သူ၏ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြု၍ သူတို့အား ကြောက်လန့်စေလေသည်။ သူသည် သူ၏ အလွန်အင်အားကြီးသော ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြသကာ သူတို့အား ဤသစ်ပင်ကို မခုတ်ရန် သတိပေးလေသည်။
“အချင်းတို့၊ ဤသစ်ပင်သည် ကျွန်ုပ်၏ အိမ် ဖြစ်သည်။ အသင်တို့ ဤသစ်ပင်ကို ခုတ်ပါက၊ ကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့အား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်မည်” ဟု မျောက်က ဟစ်ကြွေးလေသည်။
သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့သည် မျောက်၏ အလွန်အင်အားကြီးသော ပုံသဏ္ဍာန်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကြောက်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဤသစ်ပင်ကို မခုတ်တော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ကုန်သည်ကြီးသည် မျောက်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် သတ္တိကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အလွန်ကြည်နူးလေသည်။ သူသည် မျောက်အား ကျေးဇူးတင်လေသည်။
“အမောင် မျောက်၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား အဘယ်သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရပါမည်နည်း” ဟု ကုန်သည်ကြီးက မေးလေသည်။
“အမောင် ကုန်သည်၊ အသင်သည် အကျွန်ုပ်အား ကူညီခဲ့သည်။ အကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် အကျွန်ုပ်တို့သည် အချင်းချင်း ကူညီကြသည်။ ဤသို့သော အကျိုးတရားကို သိခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်” ဟု မျောက်က ပြောလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ကုန်သည်ကြီးသည် မျောက်အား အလွန်လေးစားသည်။ သူသည် မျောက်အား ကူညီရန် အမြဲတမ်း အသင့် ဖြစ်နေသည်။ မျောက်သည် ကုန်သည်ကြီးအား အကျိုးကို သိတတ်ခြင်း၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။
ဤဇာတ်တော်သည် အကျိုးကို သိတတ်ခြင်း၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် သတ္တိတို့၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ မျောက်သည် သူ၏ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြု၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။
— In-Article Ad —
အကျိုးကို သိတတ်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ သူတစ်ပါးကို ကူညီသူကို ကယ်တင်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဉာဏ်ပညာသည် အခက်အခဲကို ကျော်လွှားရန် အထောက်အကူ ဖြစ်သည်။
ပါရမီ: အကျိုးကို သိတတ်ခြင်း
— Ad Space (728x90) —
546Mahānipātaမေခလာ-ကေသာရဇ္ဇ (Meghala-Kesara Jataka) ရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ မင်းပြုတော်မူနေတဲ့ ကောသလမင်းကြီ...
💡 မိမိကိုယ်ကို အားကိုးခြင်း၊ ကိုယ်ပိုင်အားထုတ်မှု၏ တန်ဖိုးကို သိမြင်ခြင်း။
146Ekanipātaမေတ္တာရှင်လိပ် ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ကပလာဝတ္ထုတိုင်းပြည် မြတ်စွာဘုရား ပွင့်တေ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
258Tikanipātaမဒ္ဒီ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ (မဒ္ဒီ မင်းသမီး၏ အကြောင်း) ဒသရာဇ်မင်းကြီး၏ တိုင်းနိုင်ငံတော်ကြီးကား သာယာဝပ...
💡 “အလှူတကာ့ထက် တရားဓမ္မကို လိုက်နာကျင့်သုံးခြင်းကား အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။”
211Dukanipātaမေခလ (Me-khala) Jatakaရှေးအသင်္ခေယျာ ကမ္ဘာကလွန်ခဲ့သောအခါ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မေခလ အမည်ရှိသော ဥဒေါင်း...
💡 သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ထားသည် အခြားသူများအပေါ် ကောင်းသော သက်ရောက်မှုရှိပြီး၊ သူတို့၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။
141Ekanipātaကုမ္ဘဒါရဇာတ်တော်မဟာသမ္မတမင်းကြီး မင်းပြုတော်မူရာ ဟိမဝန္တာတောကြီး၏ အရှေ့ဘက်၊ မဟာနဒီမြစ်၏ အနောက်ဘက်၌ သ...
💡 အနစ်နာခံ၍ စေတနာပြုခြင်း၊ ကိုယ်ကျိုးမကြည့်ဘဲ အများအကျိုးကို ရှေးရှုခြင်းသည် မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်အင် ဖြစ်သည်။ မိမိတတ်အားသရွေ့ အများအကျိုးကို ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်တိုင်လည်း ဝမ်းမြောက်ရပြီး၊ လောကီ၊ လောကုတ္တရာ နှစ်ပါးစလုံးတွင် ကျက်သရေ မင်္ဂလာနှင့် ပြည့်စုံစေနိုင်သည်။
28Ekanipātaမုဆိုးနှင့် မျောက်မင်းရှေးရှေးအခါက နန်းတော်ကြီးတစ်ခုတွင် မင်းတရားကြီးစိုးစံတော်မူစဉ်၊ မင်းကြီး၏ အုပ်...
💡 ဉာဏ်ပညာနှင့် ကရုဏာသည် အခြားသူများအတွက် အကျိုးကျေးဇူးကို ဖန်တီးပေးသည်။
— Multiplex Ad —